aban72

لیست کارهای امروز من :

۱ - نصب آکروبات ریدر برای باز کردن ماهنامه مادران دوقلو که از طریق ایمیل هر ماه از طرف EDMOM میگیرم.

۲ - تماس با آرایشگاه مخصوص کودکان برای گرفتن وقت برای اولین تجربه کوتاه کردن موی دوقلوها.

۳ - چاپ عکسهایی که بلاخره برای آلبوم بچه ها انتخاب کردم.

۴ - تهیه لیست مهمونها

۵ - خرید لباس برای مانا و نیکا

۶ - بردنشون به عکاسی برای عکس Valentines Day

۷ - خرید کادوی تولد بهنام ( البته یه کم دیر شده چون امروز تولدشه )

۸ - سرزدن به کیترینگ ایرانی

۹ - عوض کردن گوشکوب برقی ( Handy Mixer) . آخه من گفتم گوشکوب برقی ، یه دوست کلی تعجب کرد ، بابا بخدا شکلش که همونه و به برق هم که وصل میشه به من چیه اسم خارجیش چیه.

۱۰ - دیگه نگم بهتره ، اگر همه این کارها رو امروز انجام بدم خودش شاهکاره ، بقیه اش بمونه واسه فردا.

¤ نوشته شده در ساعت ٥:٠٠ ‎ق.ظ توسط FERFER     لینک

اصلا به آخرین پستی که فرستادم نگاه نکردم که ببینم چند وقت شده ننوشتم ، فقط اینو میدونم که خیلیه . ۷ هفته اش رو که ایران بودم و بعد و قبلش هم معلومه که آدم چقدر کار داره و چقدر دست و دلش به نوشتن نمیره.

ایران رفتن و برگشتن نقطه عطف بزرگی توی زندگی دوقلوها بود ، خیلی کارها و شیرین کاریهاشون رو اونجا یاد گرفتند ، فرصت خوبی بود که هم اونا منو بیشتر ببینند و هم من اونا رو بیشتر بشناسم ، تا قبل از ایران رفتن غیر از آخر هفته ها مجموع ساعتهای که اونا بیدار بودند و تو خونه در یک روز به ۳ ساعت میرسید ، فکر کنم تا از قبل از ایران رفتن فکر میکردند ژاله خانم و شوهرش مامان و باباشونند و من و بهنام پرستاری که شبا اونا رو میبریم خونمون. ولی ۷ هفته توی ایران تازه به وجود ما به عنوان مامان و بابا پی برده بودند.در هر صورت فرصت خیلی خوبی بود برای همه مون ، از مانا و نیکا گرفته تا مادر بزرگها و پدربزرگها و فامیل .

ما که برای یه فرصت دوباره کنار دوست و فامیل بودن روزشماری میکنیم.

بعدا میام و از جزییات مینویسم ، نمیدونم چرااین پست اینقدر بی روح شد و بیمزه ، شاید به این علت که من گشنه ام و پام یخ زده.

من امروز رفتم مراسم بزرگداشت ۸۰۰ امین سالگرد تولد مولانا توی ساکرامنتو.

حساب که کردم دیدم حتی با وجود دو تا بچه فسقلی و هزار و یکی کار انجام نشده و چمدونهای نیمه پر دور خونه ،شرکت در  مراسم امسال خیلی راحت تر از اینه که صبر کنم تا مراسم بزرگداشت  ۹۰۰ امین سالش ، چون ۱۰۰ سال دیگه معلوم نیست چقدر سرم شلوغ باشه.

پ.ن۱. من نمیدونم چرا اینقدر جو مراسم و شعرهای انتخابی غمگین بود ، نمیدونم اگر قرار بود ۸۰۰ امین سالگرد فوت مولانا رو میگرفتن چی میشد.

پ.ن۲.شاید روی YouTube بتونید فیلم این مراسم رو ببینید.

پ.ن۳. تعداد آمریکاییهای شرکت کننده هم زیاد بود و خیلی از شعرها رو فقط به زبان انگلیسی میخوندند.

پ.ن۴. پاییز اومده و من وقت نکردم بگم پاییزتون مبارک.

تو داری میری و من میدونم که خیلی موفق تر از قبل خواهی بود ،

تو داری میری و من میدونم که خیلی شاد تر  از قبل خواهی زیست ،

تو داری میری و من میدونم که هزار تو رویای قشنگنت به انتظار اومدنت هستن تا یکی یکی به واقعیت بپیوندند.

تو داری میری و من میدونم همه اونهای که با رفتن من گریستن ، اینبار تنها تر از قبل خواهند گریست.

تو داری میری و من هر روز بیش از پیش احساس گناه میکنم.

تو داری میری و من امیدوارم هیچوقت مثل من به مهاجرت لعنت نفرستی.

توداری میری و من دارم میام و این تنها دلخوشیه که فعلا همه رو آروم نگه داشته .

تو داری میری و من .......................

در راستای  من میخوام برم ایران ، با دکتر بچه ها مشورت کردم و بهم گفت این سایت رو برای واکسنها پیشنهاد شده و مسایل ایمنی سفر به ایران نگاه کنم. توی قسمت Traveler's Health  مقصد رو مشخص میکنی ، اونوقت واکسنهای لازم رو میگه.

¤ نوشته شده در ساعت ٤:۱٥ ‎ب.ظ توسط FERFER     لینک

من میخوام برم ایران ولی هیچ کدوم از لباسهام منجوق دوزی نداره.

من میخوام برم ایران ولی هنوز ۱۰ پوند اضافه وزن دارم.

من میخوام برم ایران ولی موهام هنوز همونطور فره و هیچوقت هم از موقعی که اومده ام اینجا رنگ نشده.

من میخوام برم ایران ولی هنوز خیلی هنرپیشه ها و خواننده های آمریکایی رو به اسم نمیشناشم.

من میخوام برم ایران ولی ۳ سال ماهواره ندیدم و تنها افتخارم اینه که یه بار تو لاس وگاس آقای شب خیز رو از نزدیک دیدم و به خاطرخاله عفت که خیلی دوستش داره باهاش عکس یادگاری انداختم.

من میخوام برم ایران چون دلم تنگه.

من میخوام برم ایران چون اونجا خیلیها منتظرم هستند.

من میخوام برم ایران چون هنوز ایرانی هستم ، هرچند که لباسهام بدون منجوقه ، یا موهام های لایت نداره ، یا دماغم یه غوز کوچیک داره که عملش نکردم ولی یه جای توی شناسنامه ام نوشته :

محل تولد :  تهران

هر آنکس که دندان دهد نان دهد ...

این همون کارتیه که گفتم مانا و نیکا واسه روز پدر برای بهنام خریده بودند :

For Daddy's 1st Father's Day

Today is your first Father's Day, And it's MY fisrt one, too

Of all the daddies in the world, I'm glad that I've got YOU

I'm parcticing my goo-goo's- It's my only way to say

How much I LOVE you and need you

On this very SPECIAL day!

Mana & Nika

پ .ن۱ . خوش به حال اونهای که امروز پیش باباهاشون بودند.

پ.ن۲ . روز پدر همه پدرهای ایرونی مبارک

از اونجایی که آمریکا رتبه اول رو توی چند قلوزایی داره ، هربار که خرید میریم اینقدر دوقلو میبینیم که آدم شک میکنه نکنه یه چیزی ریخته اند توی این آب آمریکا که جمعیت رو افزایش بدند ، وقتی هم سر صحبت رو با یکی باز میکنم و از دوقلوهام میگم ، یارو یا خودش دوقلوهه ، یا دوقلو داره ، یا مامان و بابش دوقلو بودند یا بالاخره یکی از فامیلهای نزدیکش دوقلو داره ، خلاصه یکی از همین مامانای که مثل من دوقلو داره  ، بهم گفت یه گروهی توی همین شهر (بخونید دهات)بغلی ما هست که مادرهای که چندقلو دارند ، میتونند عضوش بشند، عمده فعالیتشون : برنامه های فرهنگی برای آموزش مادرها،جلساتی توی یه کافی شاپ که مادرها میتونند تجربیات چندقلو داری رو با هم رد و بدل کنند، جلسات بازی بچه ها ، پیک نیک و غذا پختن و کمک کردن به مادرهای که تازه فارغ شده اندو ....است.

من هم از هفته پیش عضو این گروه شدم و قراره این شنبه دوقلوها رو برای اولین جلسه بازی ببریم اونجا.

پ .ن . بقول بهنام یه دونه بچه اصلا ‌FUN نداره ، خیلی خوب شد که دوقلو شدند.:)